Σελίδες

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015

ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΘΛΙΒΕΡΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ,ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ

 Η  ΠΑΡΑΚΑΤΩ  ΙΣΤΟΡΙΚΗ  ΣΕΛΙΔΑ  ΤΗΣ   ΕΥΡΩΠΗΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ  ΝΑ  ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΤΕΙ  ΑΝΕΞΥΤΗΛΑ  ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣ

ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΘΛΙΒΕΡΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ,ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ

Η  ΤΩΝ  ΗΓΕΤΩΝ  ΤΗΣ  ΕΥΡΩΠΗΣ  ΓΙΑ  ΝΑ ΕΝΘΥΜΟΥΝΤΑΙ  ΟΤΙ  ΟΤΑΝ  ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ   Η ΔΜΟΚΡΑΤΙΑ, Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΤΩΝ  ΛΑΩΝ,  Ο ΑΜΟΙΒΑΙΟΣ  ΣΕΒΑΣΜΟΣ   ΤΩΝ  ΕΘΝΩΝ  ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ  ΤΗΣ  ΕΞΟΥΣΙΑΣ   ΤΩΝ  ΙΣΧΥΡΩΝ   [ ΠΡΟΣΟΧΗ  ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ   ΕΚΔΗΛΗ  ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΑΥΤΟΥ  ΤΟΥ  ΕΙΔΟΥΣ ], ΤΟΤΕ   ΕΧΟΥΜΕ  ΕΝΑΡΞΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΩΝ  ΓΙΑ  ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ  ΝΕΑΣ  ΔΡΕΣΔΗΣ.
    ΣΥΝΕΠΩΣ  ΟΙ   ΛΑΟΙ  ΤΗΣ  ΕΥΡΩΠΗΣ   ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ  ΤΑ   ΜΕΤΡΑ  ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΑ ΟΠΟΙΟΑ   Η  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ  ΓΙΑ ΤΟΝ  ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ  ΤΗΣ  ΑΛΑΖΟΝΕΙΑΣ  ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ  ΤΟΥΣ  [ ΚΥΡΙΩΣ ΟΤΑΝ  ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ  ΚΡΙΣΗ  ΣΤΙΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ]  ΟΤΑΝ  ΚΑΙ ΕΑΝ  ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ   Η  ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΑΥΤΗ.
{{ ΚΡΑΥΓΗ  ΑΓΩΝΙΑΣ  ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ. }}

============================================== 
-ANAMETAΔOΣH             



Η Δρέσδη τότε και τώρα: Η πόλη που "σβήστηκε" απο το χάρτη από "βομβαρδισμό Αρμαγεδδών" το 1945.


Έχουν περάσει 70 χρόνια από τους βομβαρδισμούς της Δρέσδης οι οποίοι ξεκίνησαν στις 13 Φεβρουαρίου του 1945 και δεν σταμάτησε παρά μετά από 37 ώρες. 
Την επίθεση, διέταξε ο στρατάρχης της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας Sir Arthur "Bomber" Harris και επικρίθηκε καθώς δεν έπληξε μόνο στρατιωτικούς στόχους αλλά και περιοχές αμάχων με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους χιλιάδες αθώοι. 
Σε δυο αεροπορικά κύματα, παρά τη νύχτα και τη συννεφιά, 805 συμμαχικά βομβαρδιστικά σκόρπισαν καταιγισμό φωτιάς στη γερμανική πόλη. Η γη σείστηκε από 1.182 τόνους εμπρηστικών βομβών και 1.478 τόνους εκρηκτικών που έκαψαν συθέμελα την Δρέσδη. Το επόμενο πρωί 311 αμερικανικά βομβαρδιστικά Β-17 αποτελείωσαν την πόλη. 
Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία, 25.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τον βομβιστικό κάτι που βλέπουμε και από τις φωτογραφίες του παρελθόντος που δείχνουν πτώματα στοιβαγμένα στους δρόμους και συντρίμμια. 
Η εκμετάλλευση του βομβαρδισμού ξεκίνησε ήδη την επόμενη ημέρα από τη ναζιστική ηγεσία, που φούσκωσε τον αριθμό των νεκρών και ουσιαστικά συνεχίζεται ακόμη και σήμερα από τις ακροδεξιές οργανώσεις 
Ο στόχος των βομβαρδισμών φαίνεται ότι ήταν λιγότερο καθαρά στρατιωτικός και περισσότερο ψυχολογικός -αρκετοί ιστορικοί αμφισβητούν την πραγματική του σημασία στην έκβαση του πολέμου. 
Σήμερα η πόλη είναι μια ζωντανή κοινωνία. Αποκαλείται Φλωρεντία του βορρά για τις εκκλησίες και τα κτίρια στιλ μπαρόκ στις όχθες του Έλβα.
Το 2004 η Ουνέσκο ανακήρυξε τη Δρέσδη, όπως και την περιοχή της κοιλάδας του Έλβα, μνημείο πολιτιστικές κληρονομιάς.
=====================================================================

Out of the ashes: Seventy years after the Allies dropped 3,900 tonnes of explosives on Dresden, then-and-now pictures reveal how the city recovered from near-obliteration


  •  Allied Forces dropped 3,900 tonnes of explosives over Dresden during four raids on 13th-15th February 1945
  • The bombings on the east German city destroyed 1,600 acres of its centre, killing an estimated 25,000 people
  • The resulting firestorm that engulfed the city centre is said to have reached temperatures of over 1,500C

These images show the blossoming of Dresden in east Germany from the ruins of the Allied bombings towards the end of World War II.
British and American bombers dropped 3,900 tonnes of explosives on the Saxony city during four raids on 13th-15th February 1945, killing an estimated 25,000 people and reducing the city to rubble.
The bombing, ordered by Royal Air Force marshal Sir Arthur 'Bomber' Harris, was widely criticised because of 'blanket bombing' which hit civilian areas as well as military targets - killing thousands of innocents.
===================================================================== 
  • Getty Images
    ========================================================================
  • Getty Images
    ============================================================================
  • Getty Images

     =========================================================================
  • Getty Images

    ========================================================================= 
  • Getty Images

    ==========================================================================
  • Getty Images
    =========================================================================
  • Getty Images
    ================================================================================
         
  •  
    Getty Images

     =============================================================================
      
  • Getty Images

    ============================================================================ 
  • Getty Images
    =========================================================================== 
  •  
     ==========================================================================

    -Getty Images
  • Getty Images

    ============================================================================= 
  • Getty Images

    ============================================================================
  • Getty Images-
     =============================================================================
  • Getty Images-

    ===========================================================================
  • Getty Images

Πέμπτη 21 Αυγούστου 2014

ΦΥΛΕΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ





Ο Φυλετικός Χάρτης της Αρχαίας Ελλάδας


 ΘΕΣΣΑΛΙΑ: Στη Θεσσαλία, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν οι καλούμενοι Πελασγοί, απ΄όπου κατάγονταν τα 4 ελληνικά φύλα (= οι Δωριείς, οι Αιολείς, οι Αχαιοί και οι Ίωνες) που μαζί με τους επήλυδες Δαναούς, Καδμείους ή Θηβαίους  κ.α. αποτέλεσαν μετά τα Τρωικά το ελληνικό έθνος.
 Οι Θεσσαλοί μετονομάστηκαν σε Αιολείς από το κοινό βασιλιά τους τον Αίολο, ο οποίος ήταν γιος του Έλληνα. Ο Όμηρος (Ιλιάδα Β, Κατάλογος νηών) ονομάζει τη Θεσσαλία Άργος Πελασγικόν με τις εξής περιοχές: Άλον, Τρηχίνα , Αλόπην, Ελλάδα και  Φθίαν:  «οι τ’ εΙχον Φθιην ηδ’ Ελλάδα καλλιγυναικα,Μυρμιδονες δε καλευντο και Έλληνες και Αχαιοί, των αυ πεντήκοντα νεων ην αρχός Αχιλλεύς.»  (Ιλιάδα B 681 – 685)





ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Στη Μακεδονία κατοικούσαν οι Μακεδόνες, Πελασγικής καταγωγής. Οι Mακεδόνες και οι Σπαρτιατες ήσαν φυλλα των Δωριέων και κείνοι των Πελασγων.  Ο Ησίοδος (Ηοίαι, 1-6) αναφέρει  ότι οι Μακεδόνες ονομάστηκαν έτσι από τον πρώτο βασιλιά τους το Μακηδόνα, αδελφό του Μαγνη, του Έλληνα και του Γραικού.  Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Α, 57- 58 και Η, 43), οι Μακεδόνες και οι Σπαρτιάτες (σωστότερα αυτοί που κατέβησαν με τους Ηρακλείδες και κατέλαβαν τους Αχαιούς και Δαναούς στην Πελοπόννησο = οι Δωριείς) ανήκουν  στο «Δωρικό τε και Μακεδνόν έθνος», που πρώτο ξέκοψε από τους βάρβαρους Πελασγούς και αποτέλεσε ξέχωρο έθνος, το Ελληνικό έθνος και μετά ακολούθησαν κι άλλα βάρβαρα φύλα.  Ο Ηρόδοτος αναφερει επίσης ότι στη Μακεδονία ζούσαν και οι Παίονες (πρβ: «Διελθών, ο Ξέρξης, δε πλησίον από τους Παίονας, τους Δόβηρας και τους Παιόπλας, οι οποίοι κατοικούν προς βορράν του Παγγαίου, επορεύετο προς δυσμάς, μέχρις ου έφθασεν εις τον Στρυμόνα και την Ηδωνικήν πόλιν Ηϊόνα, την οποίαν εκυβέρνα τότε ο Βόγης»), που σύμφωνα με τον Όμηρο ήσαν Πελασγικής καταγωγής και σύμμαχοι των Τρώων, πρβ: «οι τοξοφόροι Παίονες, των Πελασγών το θείον Γένος» λιάδα, Κ 450-455, μετάφραση ΠΟΛΥΛΑ).  Ωστόσο οι Παίονες κατά τα Περσικά, επειδή πήγαν με το μέρος των Περσών, έφυγαν από το φόβο της εκδίκησης των Μακεδόνων και πήγαν στη Μ. Ασία, προκειμένου να έχουν την προστασία των Περσών. Στη Μακεδονία κατοικούσαν και οι  Αγριάνες, που βοήθησαν το Μ. Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία και που σήμερα πιστεύεται ότι αυτοί είναι οι καλούμενοι Πομάκοι. Γείτονες των Μακεδόνων ήσαν οι Ιλλυριοί (= τα φύλα πάνω από την Ήπειρο) , οι Θράκες και οι Σκύθες (περιοχή σημερινής Ρουμανίας), οι οποίοι πήγαν να υποτάξουν τους Μακεδόνες, όμως τελικά έγινε το αντίθετο. 



 ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΣ: Στην Πελοπόννησο αρχικά έμεναν οι Αρκάδες και οι Αχαιοί, συμφωνα με τον Παυσανία, πρβ: «Από τις φυλές της Πελοποννήσου αυτόχθονες είναι οι Αρκάδες και οι Αχαιοί, τους Αχαιούς τους έδιωξαν από τη χώρα τους οι Δωριείς, αλλά αυτοί δεν εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο, έδιωξαν όμως τους Ίωνες και ζουν στην περιοχή που παλιά ονομάζονταν Αιγιαλός, και που τώρα έχει πάρει το όνομα αυτών των Αχαιών. Οι Αρκάδες, από την αρχή μέχρι σήμερα κατοικούν στη χώρα τους. Όλη η υπόλοιπη Πελοπόννησος ανήκε σε επήλυδες. Οι σημερινοί Κορίνθιοι είναι νεώτεροι από τους Πελοποννήσιους, γιατί τότε που πήραν τη γη τους απον βασιλιά έχουν περάσει διακόσια δέκα επτά χρόνια μέχρι τις μέρες μου. Οι Δρύοπες και οι Δωριείς ήρθαν στην Πελοπόννησο από τον Παρνασό και την Οίτη αντίστοιχα. Γνωρίζουμε ότι οι Ηλείοι πέρασαν από την Καλυδωνα και την υπόλοιπη Αιτωλία.» (Παυσανίας, Ηλιακά, 1-3) 

Κατά το έτος 1511 π.Χ. , σύμφωνα με το Πάριο χρονικό, ήρθαν στο Άργος της Πελοποννήσου οι Δαναοί με τον Δαναό από την Αίγυπτο και αναμείχθηκαν με τους Αργείους (φυλετικά Αχαιούς). Ακολούθως δυο γενιές πριν από τα Τρωικά ήρθαν στις Μυκήνες οι Φρύγες (Πέλοπες) με τον Πέλοπα από τη Μ. Ασία και αναμείχθηκαν με τους ντόπιους. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα ογδόντα χρόνια μετά τα Τρωικά, κάπου το 1120 π.Χ., έφυγαν από τη Στερεά Ελλάδα Δωριείς και πήγαν και κατέλαβαν τις πόλεις Σπάρτη, Μεσσήνη και Άργος κ.α., οδηγημένοι από τους Ηρακλείδες.

Η Πελοπόννησος στον Όμηρο χωρίζεται στις εξής περιοχές: Το Άργος (Το Άργος, η Τίρυνς,  η Ασίνη κι η Ερμιόνη,η Επίδαυρος, τα μέρη της Τροιζήνος,των Ηιονών, του Μάσητος, ακόμη της Αιγίνης), οι Μυκήνες (οι Μυκήνες, η Κόρινθος, οι Κλεωνές, των Ορνεών  τα μέρη, η Αραιθυρέα, η πόλις Σικυώνος, η Υπερησία, και η Γονούσσα και η Πελλήνη, ο Αιγιαλός, το Αίγιον κι η απλωμένη Ελίκη, η Λακεδαίμων (η Μέσση, η Σπάρτη και η Φάρις, οι Βρυσειές, οι Αιγειές, οι Αμύκλες,το Έλος, χώρ’ ακρόγιαλη, ο Οίτυλος και ο Λάας), η Πύλος  (Αρήνη, το Θρύον, πόρος του Αλφειού, το Αιπύ, τα μέρη του Κυπαρισσήεντος και της Αμφιγενείας, του Έλους και της Πτελεού, το Δώριον), η Αρκαδία (ο Ορχομενός, η Ενίσπη, η Ρίπη και ο Φενεός κι η Στρατία, η Μαντινεία, η Στύμφαλος κι ακόμη η Παρρασία,  η χώρα της Τεγέας), η Ήλιδα (κι απ’ το Βουπράσιον η Μύρσινος, η Υρμίνη, το Αλείσιον κι η Ωλενία πέτρα.)

 «Στην Πελοπόννησο κατοικούν επτά διαφορετικοί λαοί. Δύο απ’ αυτούς, οι Αρκάδες και οι Κυνούριοι, είναι αυτόχθονες και ως τώρα κατοικούν όπου κατοικούσαν και παλιά. Οι Αχαιοί ζούσαν πάντα στην Πελοπόννησο, μολονότι μετακινήθηκαν από τα αρχικά τους εδάφη· οι τέσσερις άλλοι από τους επτά —οι Δωριείς, οι Αιτωλοί, οι Δρύοπες και οι Λήμνιοι— είναι επήλυδες (ξένοι μετανάστες). Οι Δωρικές κοινότητες είναι πολυάριθμες και πολύ γνωστές· οι Αιτωλοί έχουν μόνο μία, την Ηλεία· η Ερμιόνη και η Ασίνη κοντά στην Καρδαμύλη της Λακωνίας, ανήκουν στους Δρύοπες και όλοι οι Παρωρεάτες είναι Λήμνιοι. Οι όντας αυτόχθονες Κυνούριοι, μόνοι νομίζονται από μερικούς  ότι ήσαν  Ίωνες και ότι με τον καιρό έγιναν Δωριείς, υπό την εξουσία των Άργείων, καθώς και οι Ορνεάται και λοιποί περίοικοι. (Ηροδότου Ιστορία Η 72 -73).

«Οι Ίωνες όσο μεν χρόνον κατοικούσαν την Πελοπόννησο, τη λεγόμενη σήμερα Αχαία, και πριν έλθουν στην Πελοπόννησο ο Δαναός και ο Ξούθος, καθώς λέγουν οι Έλληνες, ονομάζονταν Πελασγοί Αιγιαλείς, μετονομάστηκαν δε Ίωνες από τον Ίωνα του Ξούθου (Ηρόδοτος Θ, 85). 

Μετά τα τρωικά η Πελοπόννησος χωρίζονταν στις εξής 7 περιοχές: Λακωνία ή Λακεδαιμόνα, Μεσσηνία, Αχαΐα. Αρκαδία, Αργος ή Αργολίδα. Κορινθία και Ηλεία. Από τις περιοχές αυτές προέρχονται οι 7 ονομασίες: Λάκωνες ή Λακεδαιμόνιοι, Αχαιοί, Αργείοι, Κορίνθιοι, Μεσσήνιοι, Αρκάδες και Ηλείοι.




ΑΤΤΙΚΗ: Στην Αττική, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν πάντα οι αυτόχθονες Κεκροπίδες ή Κραναοί ή Αθηναίοι. Κατά τον Ηρόδοτο οι  Αθηναίοι ήσαν στην καταγωγή Πελασγοί. Μάλιστα, επειδή στην Αττική δεν κατοίκησαν ποτέ Πέλοπες, Δαναοί και Κάδμοι, παρά μόνο στην Πελοπόννησο και στη Βοιωτία,  οι Αθηναίοι συγγραφείς ( Ισοκράτης, Πλάτωνας, Δημοσθένης κ.α.) επαίρονταν ότι οι Αθηναίοι ήσαν και οι πιο καθαρόαιμοι Έλληνες και γι αυτό έπρεπε να ηγεμονεύουν αυτοί των Ελλήνων και όχι οι Σπαρτιάτες ή οι Θηβαίοι.





ΒΟΙΩΤΙΑ: Στη Βοιωτία, σύμφωνα με τον Παυσανία, αρχικά ζούσαν οι αυτόχθονες Εκτήμονες, με περίφημο βασιλιά τους τον Ωγυγα, που αφανίστηκαν από επιδημία. Μετά ήρθαν και κατοίκησαν εκεί οι Ύαντες και οι Άονες. Μετά, κατά το έτος 1529 π.Χ. ( σύμφωνα με το Πάριο Χρονικό) ήρθαν στην Βοιωτία από την Αίγυπτο μέσω Φοινίκης (ήσαν όμως καταγωγής από Ερυθρά θάλασσα) οι καλούμενοι Καδμείοι ή Θηβαίοι και έκτισαν τη Θήβα. Στη Βοιωτία, σύμφωνα με την Ιλιάδα, πλην της Θήβας (που δεν έλαβε μέρος στον πόλεμο της Τροίας) υπήρχαν και οι πόλεις: Γραία, Θίσθη, Αυλίδα, Υρία, Σχοίνο, Σκώλο, Θέσπεια, Μυκαλησσό κ.α., οι οποίες έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, επειδή ήσαν Έλληνες. Οι Φοίνικες Καδμείοι μετά τα Τρωικά αναμείχθηκαν με τους ντόπιους και σιγά-σιγά εξελληνίστηκαν.





ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ: Η Στερεά Ελλάδα στον Όμηρο χωρίζεται στις εξής περιοχές: Του Ορχομενού των Μινυών και Ασπληδόνος, Αι  Αθήναι (Αττική), η Σαλαμίνα, των Βοιωτών (η Αυλίς, η Υρία, η Σχοίνος, ο Ετεωνός , η Σκώλος, η ευρύχωρη Μυκαλησσός, η Θέσπεια κι η Γραία, ο Ελεών, ο Πετεών, η Ύλη, ο Μεδεών, η Ωκαλέη, το Άρμα, η Θίσβη, η Εύτρησις, οι Κώπες, κι Αλίαρτος, ο Γλίσας, η Κορώνεια, η Πλάτεια, η Όγχηστος, η Νίσα, η Μίδεια, η Άρνη, Ανθηδόνα. Φωκείς  (Κυπάρισσος και η Πυθώ, η Κρίσσα και η Δαυλίς, ο Πανοπεύς και ακόμη τα μέρη της Υαμπόλεως και της Ανεμωρείας και η Λίλαια), Των Λοκρών που ’ναι αντίπερα της ιεράς Ευβοίας (η Καλλίερος, η Κύνος, ο Οπούς, Οι Αυγειές, η Βήσσα και η Σκάρφη, η Τάρφην και το Θρόνιον, του Βοαγρίου πόρου), της Ευβοίας ( Χαλκίδ’ Ερέτριαν Και απ’ την Ιστίαιαν και Κήρινθον ακρόγιαλην και ακόμη από το Δίον το υψηλό, την Κάρυστον και Στύ). Των Αιτωλών (η Χαλκίς και η Πυλήνη, η Ώλενος και η Πλευρών, και η Καλυδών). Η Στερεά Ελλάδα μετά χωρίζονταν στις εξής περιοχές: Αττική ή Κεκρωπία, Βοιωτία, Φωκίδα, Αιτωλία και Ακαρνανία απ΄όπου τα  ονόματα: Αττικοί ή Αθηναίοι, Βοιωτοί, Αιτωλοί και Ακαρνάνες. Σήμερα στη Στερεά Ελλάδα υπάγονται και η Εύβοια με τη Φθιώτιδα. Στη Φωκίδα, όπου βρίσκεται ο Παρνασσός και το περίφημο μαντείο των Δελφών, σύμφωνα με το Ησίοδο και τον Όμηρο, κατοικούσαν αρχικά Πελασγοί και μετά ήρθαν και Δρύοπες, Φλέγες κ.α.





ΕΥΒΟΙΑ: Στη νήσο Εύβοια, σύμφωνα με τους Ησίοδο και Όμηρο, κατοικούσαν οι Αβάντες, που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, και η νήσος λέγονταν «Αβαντίδα νήσος», ενώ Εύβοια ονομάστηκε από ένα βόδι (προφανώς επειδή ανέτρεφε πολλά και ωραία βόδια). Ειδικότερα στο βόρειο τμήμα κατοικούσαν οι Περραιβοί, στο μέσο οι Άβαντες και οι Κουρήτες (Χαλκιδείς) και στο νότιο οι Δρύοπες.





ΚΡΗΤΗ: Στην Κρήτη, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν Κύδωνες, Ετεόκρητες, Πελασγοί, Δωριείς και Αχαιοί και με σπουδαιότερες πόλεις την Κνωσό, τη Γόρτυνα, τη Λύκαστο, τη Μίλητο, τη Λύκτο, το Ρύτιον και τη Φαιστό. Σύμφωνα με τους άλλους αρχαίους συγγραφείς (Παυσανία, Διόδωρο, Στράβωνα κ.α.) , αρχικά στην Κρήτη κατοικούσαν οι καλούμενοι Ιδαίοι Δάκτυλοι  ή μετέπειτα  Κ(ου)ρήτες – Κρήτες (ή άλλως Ετεοκρήτες σε σχέση με τους επήλυδες), οι οποίοι θεωρούνται αυτόχθονες.  Μετά, όταν ήταν βασιλιάς της Κρήτης ο Κρηθέας, ήρθαν στην Κρήτη κάποιοι Πελασγοί, Αχαιοί και Δωριείς, από τη Θεσσαλία με αρχηγό τον Τέκταμο, και αυτό επειδή η νήσος είχε μερικώς ερημωθεί.  Εγγονός του Τέκταμου ήταν ο Μίνωας, ο οποίος (βοηθούμενος από τον αδελφό του Ραδάμανθυ) από τη μια συνένωσαν σε ενιαίο σύνολο τα φύλα της Κρήτης, δημιουργώντας την πρώτη πολιτεία – πολιτισμό στον κόσμο (ο Μίνως εφεύρε πρώτος το σύνταγμα, τη βουλή, τους γερουσιαστές, τα όργνα και τους νόμους διοίκησης κ.τ.λ.) για τη σωστή διακυβέρνησή τους,  και από την άλλη συγκρότησαν πρώτοι στον κόσμο πολεμικό ναυτικό  και μ’ αυτό έδιωξαν από τα νησιά και το Αρχιπέλαγος τους ληστές και πειρατές Κάρες και Φοίνικες  με αποτέλεσμα από τη μια ο ίδιος να γίνει θαλασσοκράτορας και  από την άλλη να ανοίξουν οι θαλάσσιοι διάδρομοι και έτσι οι Έλληνες αφενός να μπορέσουν να ασχοληθούν και με ναυτικές εργασίες, να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να πλουτίσουν, να σταματήσουν τον μεταναστευτικό βίο που τους εξανάγκαζαν οι κακοποιοί Κάρες και Φοίνικες κ.α. και όταν πλέον είχαν ενδυναμωθεί εκστράτευσαν εναντίον της Τροίας.





ΗΠΕΙΡΟΣ: Στην Ήπειρο κατοικούσαν  οι Πελασγοί ή Γραικοί  (= με τοπικά ονόματα: Σελλοί, Ελλοπες, Θεσπρωτοί, Μολοσοί κ.α.) που μετά  μετονομάστηκαν και αυτοί σε  Έλληνες. Οι Ηπειρώτικες φυλές κατά το Θεόπομπο ήσαν 14 και κατά το Στράβωνα  11, που ήσαν όλες Ελληνικές: οι Σελλοί, οι Μολοσσοί, οι Θεσπρωτοί, οι Χάονες, οι Αθαμάνες, οι Κασσωπαίοι, οι Έλλοπες, οι Δρύοπες, οι Παραβαίοι, οι Αμβρακιώται, οι Καύκωνες.



 «Στη Δωδώνη και στη Βελανιδιά, την έδρα των Πελασγών, πήγε.



Και σ αυτούς που κατοικούσαν στο βάθος της Βελανιδιάς



στο φούσκωμα του βροχοδερμένου ποταμού» (Ησίοδος, Ηοίαι απόσπασμα 102 = στίχος 319)



 Αν πράγματι οι Φοίνικες πήραν τις άγιες γυναίκες (= τις δυο ιέρειες του Δία, που, σύμφωνα με τους Αιγύπτιους, η μια μετά έκτισε το μαντείο της Δωδώνης στην Ελλάδα και άλλη το της Θήβας στη Λιβύη)  και τις πούλησαν, τη μια στη Λιβύη και την άλλη στην Ελλάδα, νομίζω ότι η γυναίκα αυτή της σημερινής Ελλάδας, της ίδιας δηλαδή χώρας που παλαιότερα ονομάζονταν Πελασγία , πουλήθηκε στη Θεσπρωτία (<<Της νυν Ελλάδος, πρότερον δε Πελασγίης καλουμένης..>>) …. ( Ηρόδοτος B 54 - 57)



Ο κατακλυσμός) περί τον Ελληνικόν εγένετο μάλιστα τόπον. Και τούτου περί την Ελλάδα την αρχαίαν. Αύτη δ' εστίν η περί Δωδώνην και τον Αχελώον. Ούτος γαρ πολλαχού το ρεύμα μεταβέβληκεν. Ώκουν γαρ οι Σελλοί ενταύθα και οι καλούμενοι τότε μεν Γραικοί, νυν δ' Έλληνες". (Αριστοτέλης Μετεωρολογικά 1 352 a).



 «Οι δε Πελασγοί των περί την Ελλάδα δυνασευσάντων αρχαιότατοι λέγονται’ και ο ποιητής φησίν ούτω <<Ζευ άνα, Δωδωναίε, Πελασγικέ. Ο δε Ησίοδος: Δωδωνην φηγόν τε Πελασγών εύρανον ήεν». (Στράβων Ζ, Ήπειρος, 9).



«Εξιστορούν πως μετά τον κατακλυσμό πρώτος βασιλιάς των Θεσπρωτών και των Μολοσσών έγινε ο Φαέθων, ένας από εκείνους που έφτασαν στην Ήπειρο μαζί με τον Πελασγό. Μερικοί λένε πως ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα, αφού ίδρυσαν εκεί το ιερό της Δωδώνης κατοίκησαν στους Μολοσσούς. Αργότερα ο Νεοπτόλεμος, ο γιος του Αχιλλέα, πηγαίνοντας εκεί λαό κατέλαβε τη χώρα και άφησε πίσω του διαδόχους βασιλείς, που ονομάζονταν Πυρρίδες, γιατί αυτός στην παιδική του ηλικία είχε το παρωνύμιο Πύρρος, και ένα από τα γνήσια παιδιά του, που απέκτησε με τη Λάνασσα, την κόρη του Κλεοδαίου, γιου του Ύλλου, το ονόμασε Πύρρο. Γι αυτό ο Αχιλλέας στην Ήπειρο απολάμβανε τιμές ισόθεου και λέγονταν Άσπετος στην τοπική διάλεκτο. Ύστερα όμως από τους πρώτους, αφού οι διάδοχοι βασιλείς εκβαρβαρώθηκαν και αμαύρωσαν και τη δύναμη και τη ζωή τους, διηγούνται πως πρώτος ο Θαρύπας έγινε ονομαστός, γιατί στόλισε τις πόλεις με Ελληνικά ήθη και γράμματα και με νόμους φιλάνθρωπους. Του Θαρύπα γιος ήταν ο Αλκέτας, του Αλκέτα ο Αρύββας, του Αρύββα και της Τρωάδας, ο Αιακίδης. Τούτος παντρεύτηκε τη Φθία, την κόρη ντου Θεσσαλού Μένωνα, άνδρα που διακρίθηκε στον λαμιακό πόλεμο και μετά το Λεωσθένη είχε μεγαλύτερη εκτίμηση από τους συμμάχους. Από τη Φθία ο Αιακίδης απόκτησε τις κόρες Δηιδάμεια και Τρωάδα, και τον γιο Πύρρο. (Πλουτάρχου, Πύρρος, 1-2)





ΘΡΑΚΗ: Στη Θράκη αρχικά κατοικούσαν πάρα πολλά φύλα, άλλα Ελληνικά και άλλα βάρβαρα. Στη Θράκη ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ. και από τις εκβολές του Νέστου ως το δέλτα του Έβρου υπήρχαν τα Αβδηρα, η Δίκαια, η Στρύμη, η Μαρώνεια, η Ορθαγόρια, η Μεσημβρία-Ζώνη, η Δρυς και η Σάλη που ήσαν Ελληνικές ιωνικές αποκίες. Στη δυτική παραλία του Εύξεινου Πόντου οι Μιλήσιοι είχαν ιδρύσει την Απολλωνία, την Οδησσό, τους Τόμους και την Κάλλατι, ενώ οι Μεγαρείς τη Μεσημβρία κ.α. Η Θράκη γίνεται ρωμαϊκή επαρχία το 46 μ.Χ. με πρωτεύουσα την Πέρινθο. Οι Ελληνικές πόλεις της Θράκης διατήρησαν το καθεστώς των ελεύθερων πόλεων. Ως την εποχή του Διοκλητιανού (279 μ.Χ.) οι Ρωμαίοι διατηρούν την πολιτική οργάνωση των Ελλήνων και το Ελληνικό σύστημα διοίκησης. Στους ρωμαϊκούς χρόνους πραγματοποιείται από τους Ρωμαίους αστικοποίηση της Θράκης κατά το πρότυπο των Ελληνικών πόλεων. Οι κώμες και οι πόλεις της Θράκης ήταν οργανωμένες σε ένα ομόσπονδο σύστημα με συμπολιτείες - κοινά. Αυτά τα χρόνια ιδρύονται η Τραϊανούπολη, η Πλωτινόπολη (σημ. Διδυμότειχο) και η Αδριανούπολη. Ο Δημοσθένης, σχετικά με τον βασιλιά της Θράκης Τηρέα, λέει: «Ο Τηρέας ήταν βασιλιάς των Θρακών και βίασε την αδελφή της γυναίκας του. Οι δυο γυναίκες ήταν η Πρόκνη και η Φιλομήλα, κόρες του Πανδίονα (βασιλιά των Αθηνών), που τη μια πάντρεψε, την Πρόκνη, με το βασιλιά των Θρακών Τηρέα. Οι δυο γυναίκες αυτές από αγανάκτηση σκότωσαν το γιο του Τηρέα και έφυγαν στην Αττική. Ο Τηρέας ήρθε στην Αττική να τις συλλάβει, όμως δεν μπόρεσε και αυτοκτόνησε. Κατά τη μυθολογία ο Τηρέας και οι δυο γυναίκες μεταμορφώθηκαν σε πτηνά, οι δυο γυναίκες σε αηδόνι και χελιδόνι, ενώ ο Τηρέας σε γεράκι. (Δημοσθένους Επιτάφιος)



Ο Δημοσθένης, σχετικά με τον βασιλιά  Εύμολπο, λέει: «Όταν ο Εύμολπος και πολλοί άλλοι ετοίμασαν εκστρατεία εναντίον μας, τους έδιωξαν όχι μόνο από το δικό μας, αλλά και από τη γη των άλλων Ελλήνων. (Δημοσθένους Επιτάφιος 8)



Σύμφωνα με άλλους, τον Εύμολπο πολέμησαν οι Αθηναίοι, όταν τον κάλεσαν από τη Θράκη οι Ελευσίνιοι ή ήταν ο ίδιος Ελευσίνιος, για να τους βοηθήσει. Ο Εύμολπος σκοτώθηκε στη μάχη, μετά από την οποία οι δυο πόλεις συμφιλιώθηκαν. Οι απόγονοι του Εύμολπου (Ευμολπίδες) ήταν επιφορτισμένοι με την τέλεση των Ελευσίνιων μυστηρίων, των οποίων ιδρυτής θεωρούνταν ο γενάρχης τους».  



Σημειώνεται ότι η θρακη, σύμφωνα με τον Άνδρωνα τον Αλικαρνασσέα (GEOGRAFIKA ANDRVN), ήταν ήπειρος. Οι ήπειροι ήσαν  τέσσερεις  όσες και οι κόρες του Ωκεανού, οι εξής: η Ευρώπη (οι χώρες δυτικά της Ελλάδας = Ιταλία, Σικελία, κ.α.), η Ασία (= οι χώρες ανατολικά της Ελλάδας: Μ. Ασία, Φοινίκη κ.α.), η Λιβύη (Αφρική) και η Θράκη (= οι Χώρες βόρεια της Ελλάδας. Σήμερα οι ήπειροι είναι 5: η Ευρώπη, η Ασία, η Αφρική, η Ωκεανία και  η Αυστραλία. Η Θράκη διαχωρίστηκε και πήγε η μισή στην Ευρώπη και η άλλη μισή στην Ασία.  (Περισσότερα βλέπε «Μύθος Δία και Ευρώπης»)





ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ = MAGNA GRAEGIA: Στη Σικελία αρχικά ζούσαν οι καλούμενοι Σικανοί με περίφημο βασιλιά τους τον Κώκαλο. Επί Μίνωα και εξής έγιναν εκεί και Ελληνικές αποικίες  (Υρία, Μινώα, Σέλινο κ.α.), καθώς και Φοινικικές. Το ντόπιο στοιχείο συνεργάστηκε με τους Έλληνες και έφτασε στο σημείο η Σικελία να θεωρείται Ελληνικό νησί. Περίφημη Ελληνική πόλη οι Συρακούσες. Στη Νότιο Ιταλία ( =  από το Μιλάνο και κάτω) αρχικά ζούσαν μικρά ντόπια φύλα. Επί Περσέα και Ηρακλή και εξής μεταφέρθηκαν εκεί άποικοι που έκαναν πάμπολες Ελληνικές πόλεις. Μάλιστα επειδή το Ελληνικό στοιχείο είχε φθάσει σε τέτοιο υχηλά ποσοστά που η Νότια Ιταλία λέγονταν «Μεγάλη Ελλάδα» (Magna Graecia). Αργότερα θα κατέβουν οι Ρωμαίοι και οι περισσότερες Ελληνικές πόλεις θα συνεργαστούν με τους Ρωμαίους, κάτι που έκανε τους Ρωμαίους να γίνουν υπερδύναμη. Εξαίρεση ήταν μόνο η Ελληνική πόλη Τάραντα που αντιστάθηκε σθεναρά στους Ρωμαίους, όμως στο τέλος υπέκυψε.

Μ. ΑΣΙΑ: Αρχικά στη Μ. Ασία, σύμφωνα με τον Όμηρο, ζούσαν οι καλούμενοι Κάρες, Τρώες,
 Λέλεγες , Πελασγοί κ.α., οι οποίοι ήσαν φύλα ομόγλωσσα και ομόθρησκα με τα Ελληνικά (με τους Αχαιούς). Μάλιστα πολλά από τα φύλα αυτά διέμεναν και στη Ευρώπη και στην Ασία, όπως π.χ. οι Πελασγοί, που άλλοι από αυτούς έμεναν στην Κρήτη, άλλοι στη Θεσσαλία και άλλοι στην Ασία. Μετά τα τρωικά δημιουργήθηκοι δυο αντίπαλες ομάδες. Από τη μια είχαμε τους σύμμαχους των Ατρειδών,  και από την άλλη τους συμμάχους των Τρώων. 

Δευτέρα 18 Αυγούστου 2014

Η ΑΡΧΑΙΑ ΑΜΦΙΠΟΛΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΜΕΓΙΣΤΗ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ



=============================================================
 
============================================================
 
=======================================================
 

===========================================================


=============================================================



==============================================================




======================================================================
logo
=============================================
 ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ
 ==============================================================================

ΑΜΦΙΠΟΛΗ Η ανασκαφή είχε τη δική της ιστορία

Στην κατηγορία: Ρεπορτάζ
Ημερομηνία: 15/08/2014
Σελίδα εκτύπωσης



Ο πολυσυζητημένος λόγω της τελευταίας ανακάλυψης τύμβος στον λόφο Καστά της Αμφίπολης, που συγκεντρώνει τις τελευταίες ημέρες το ενδιαφέρον του πανελληνίου αλλά και της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, δεν είναι κάτι που εντόπισε πρόσφατα η αρχαιολογική σκαπάνη. Οι έρευνες, οι ανασκαφές αλλά και... τα ερωτηματικά γύρω από αυτόν διανύουν πάνω από μισό αιώνα ιστορίας.
 
Σε απόσταση αναπνοής από ένα σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα βρίσκονται οι αρχαιολόγοι με την ανακάλυψη της εισόδου και των δύο αγαλμάτων (δύο μαρμάρινες ακέφαλες Σφίγγες), που όπως όλα δείχνουν φυλούσαν τον τάφο ο οποίος κρύβεται στον αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης. Πριν όμως η αρχαιολογική σκαπάνη φτάσει σε αυτό το σημαντικό στάδιο της ανασκαφής, χρειάστηκε να διατρέξει ένα πολύ μεγάλο, επίπονο και ίσως κάποτε μοναχικό δρόμο, που όμως δεν φάνηκε να χάνει τον προσανατολισμό του.
Όλα ξεκίνησαν το 1953, όταν κάτοικοι της περιοχής που έβλεπαν τα ίχνη μιας λιθοδομής στην κορυφή του τύμβου άνοιξαν την πρώτη τομή για να διαπιστώσουν τι ακριβώς ήταν αυτή. Η επίσημη ανασκαφή όμως αρχίζει το 1964 από τον αρχαιολόγο Δημήτρη Λαζαρίδη, αποκαλύπτοντας σταδιακά ένα μεγάλο τετράπλευρο οικοδόμημα διαστάσεων 10x10 μέτρα με 5 μέτρα ύψος. Ο αρχαιολόγος απεφάνθη ότι αυτό ήταν το ταφικό σήμα του τύμβου, το οποίο στην αρχαιότητα βρισκόταν μέσα στο χώμα.
Σκάβοντας από πάνω προς τα κάτω ο ίδιος ανακαλύπτει στα δέκα μέτρα μετά το ταφικό σήμα τάφους της εποχής του σιδήρου, αλλά και αρχαϊκούς ασύλητους κιβωτιόσχημους, μέσα στους οποίους είναι θαμμένες γυναίκες, παιδιά και άνδρες με οπλισμό.
Όταν τον Μάιο του 1985 πεθαίνει ο Δημήτρης Λαζαρίδης, τις έρευνες αναλαμβάνει να συνεχίσει η αρχαιολόγος Χάιδω Κουκούλη, που βρίσκει κι άλλους τάφους της ίδιας εποχής. Είναι η περίοδος που η μορφολογία του λόφου είναι πια επίπεδη, ενώ μέχρι τότε έχουν έρθει συνολικά στο φως 70 τάφοι.

ΕΝΑΣ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΙΧΟΣ
Η Αικατερίνη Περιστέρη αναλαμβάνει τη θέση της προϊσταμένης της ΚΗ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στις Σέρρες το 2009 και αμέσως αρχίζει δουλειά στην περιοχή της ανασκαφής. Επειδή όμως δεν μπορεί να ξηλώσει τους αρχαϊκούς τάφους για να βρεθεί σε κατώτερα στρώματα, περιορίζεται στο ίδιο επίπεδο, χωρίς δυστυχώς η έρευνα αυτή να έχει εμφανή και ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Έτσι, τρία χρόνια αργότερα, το 2012, επιχειρεί να βρεθεί σε πιο χαμηλά στρώματα θέλοντας να ανακαλύψει τα όρια του τύμβου. Στις δύο περιμετρικές ζώνες που άνοιξε δεν φάνηκε να προκύπτει κάποιο επιθυμητό συμπέρασμα. Δεν συνέβη όμως το ίδιο και με την τρίτη ζώνη, που αποκάλυψε στην αρχαιολόγο ένα μεγαλειώδες εύρημα, τον περίβολο του τύμβου. Χαρακτηριστικό είναι ότι μέχρι τότε ο τύμβος είχε ύψος 23 μέτρα, ενώ για να βρουν τον περίβολο, που ήταν πολύ βαθιά, οι αρχαιολόγοι χρειάστηκε να κατέβουν άλλα 12 μέτρα πιο κάτω, όπως κατά καιρούς έχει επισημάνει η ίδια η Αικατερίνη Περιστέρη.
Στο στάδιο αυτό της ανασκαφής, που είναι και ένα από τα πιο κομβικά σημεία της, η αρχαιολόγος βρίσκει έναν λίθινο δακτύλιο. Από εκεί και πέρα ανοίγει ο δρόμος για να αποκαλυφθεί ένας εκπληκτικής κατασκευής τοίχος ύψους τριών μέτρων, ο κτιστός περίβολος του τύμβου μήκους 60 μέτρων, εύρημα που σώζεται ατόφιο, ενώ το υπόλοιπο, με περίμετρο 500 μέτρων, είναι ξηλωμένο από τα αρχαία ακόμη χρόνια. Εδώ η αρχαιολόγος ζητά τη βοήθεια του αρχιτέκτονα Μιχάλη Λεφαντζή, που εργάζεται στα έργα αναστήλωσης της Ακρόπολης των Αθηνών και τυχαίνει να βρίσκεται εκείνη την περίοδο στην περιοχή. Οι δυο τους επιχειρούν να αναπαραστήσουν τον ταφικό περίβολο, ενώ μετά από αρκετή έρευνα συμπεραίνουν ότι το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης συνδέεται άμεσα με τον τύμβο της περιοχής. Επιπλέον, η ψηφιακή σάρωση του 2013 αποκαλύπτει ότι ο περίβολος του τύμβου ήταν ένας ακριβής κύκλος και το μνημείο αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο με το Λιοντάρι, που βρίσκεται περίπου πέντε χιλιόμετρα από τον τύμβο, κοντά στον ποταμό Στρυμόνα, όπου μεταφέρθηκε περίπου 400 χρόνια από την ανέγερσή του από τους Ρωμαίους για την κατασκευή φράγματος.

Ο ΔΡΟΜΟΣ, Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΡΜΑΡΙΝΕΣ ΣΦΙΓΓΕΣ
Πέρυσι τέτοια εποχή φούντωσαν οι φήμες για το περιεχόμενο του τάφου, που πολλοί θέλουν να πιστεύουν πως κρύβει μέλη κάποιας βασιλικής οικογένειας, με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον να στραφεί για άλλη μια φορά στα μυστικά της Αμφίπολης. Στον χώρο βρέθηκε ο τότε υπουργός Πολιτισμού Πάνος Παναγιωτόπουλος και στελέχη του υπουργείου. Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι, προκειμένου να προχωρήσει η ανασκαφή σε πιο σημαντικά πορίσματα και συμπεράσματα, εγκρίθηκε εκ νέου η χρηματοδότησή της με το ποσό των 100.000 ευρώ. Οι εργασίες που είχαν διακοπεί λόγω της χειμερινής περιόδου ξεκίνησαν ξανά μέσα στο καλοκαίρι και συγκεκριμένα τον περασμένο Ιούνιο. Αυτή τη φορά όμως η ανασκαφή έμελλε να φέρει τους ερευνητές πιο κοντά από ποτέ στο περιεχόμενο του τάφου, αφού πραγματοποιήθηκε η αποχωμάτωση τμημάτων του τύμβου και, μόλις πρόσφατα, ανακαλύφθηκε ένας υπερμεγέθης δρόμος με μαρμάρινους τοίχους που οδηγεί στην είσοδο του τάφου, την οποία φυλούν δύο ακέφαλες μαρμάρινες Σφίγγες, γεγονός που συνηγορεί επίσης στο ότι ο μακεδονικός αυτός τάφος είναι ξεχωριστός. Μένει τώρα το δύσκολο έργο της εισόδου σε αυτόν ώστε να γίνει και η ταυτοποίηση του νεκρού ή των νεκρών που βρίσκονται μέσα του.
Εξάλλου, η ίδια η Αικατερίνη Περιστέρη, στη διάρκεια της 27ης Αρχαιολογικής Συνάντησης που έγινε τον περασμένο Μάρτιο στη Φιλοσοφική Σχολή της Θεσσαλονίκης, μίλησε ακόμη μια φορά για έναν μοναδικό στον κόσμο ταφικό περίβολο: «Κατά την περίοδο που χρονολογείται ο ταφικός περίβολος, μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου μέχρι το τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα, διαδραματίζονται σπουδαία ιστορικά γεγονότα στην περιοχή της Αμφίπολης. Σημαντικοί στρατηγοί και ναύαρχοι του Μ. Αλεξάνδρου σχετίζονται με την περιοχή. Εδώ ο Κάσσανδρος εξορίζει και θανατώνει το 311 π.Χ. τη νόμιμη σύζυγο του Μ. Αλεξάνδρου Ρωξάνη και τον γιο του Αλέξανδρο Δ’».
Υπενθυμίζεται ότι ο περίβολος έχει ύψος τρία μέτρα και μήκος 497 μέτρα. Χρονολογείται δε γύρω στο 325-300 π.Χ. και φέρεται να υπογράφεται από τον Δεινοκράτη, που ήταν καταξιωμένος αρχιτέκτονας της εποχής, ενώ για την οικοδόμησή του χρησιμοποιήθηκε θασίτικο μάρμαρο.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ Η Αικατερίνη Περιστέρη και η ομάδα της
Προϊσταμένη της ΚΗ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων που εδρεύει στις Σέρρες η Αικατερίνη Περιστέρη, μπορεί να βρίσκεται στη θέση αυτή από το 2009, αλλά η εμπλοκή της με τον αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης και τα ευρήματα που κατά καιρούς έχουν έρθει στο φως είναι πολύ παλαιότερη, αφού έχει συνεργαστεί στο παρελθόν ως επιστημονική συνεργάτιδα με τον σπουδαίο αρχαιολόγο Δημήτρη Λαζαρίδη, ο οποίος ξεκίνησε την πρώτη ανασκαφή το 1965. Μάλιστα η ίδια έχει να διηγηθεί πολλές ιστορίες για τις αντιδράσεις του Δημήτρη Λαζαρίδη στις κατά καιρούς ανακαλύψεις του, αλλά και για τον τρόπο που εκείνος αντιμετώπισε τη μεγαλειώδη ανακάλυψη του τάφου της Βεργίνας από τον Μανόλη Ανδρόνικο. «Εγώ δεν μπόρεσα να βρω τη Ρωξάνη», φέρεται να είπε τότε με πικρία (μια εκδοχή για την ταυτότητα των νεκρών του τάφου της Αμφίπολης είναι ότι εκεί βρίσκονται θαμμένοι η Ρωξάνη και ο Αλέξανδρος Δ’).
Επικεφαλής μιας ομάδας που εργάζεται αδιάκοπα για τη λύση του μυστηρίου που κρύβει ο τάφος της Αμφίπολης, η Αικατερίνη Περιστέρη έχοντας τη γνώση και την πείρα όλων αυτών των ετών είναι βαθιά αφιερωμένη και προσηλωμένη στον στόχο της να αποκαλυφθεί επιτέλους η ταυτότητα του νεκρού που κρύβει ο τάφος.
Προς το παρόν η ίδια τηρεί σιγή ιχθύος προσπαθώντας να κρατήσει καλά κλεισμένα τα χαρτιά της, υποσχόμενη ότι μόλις ολοκληρώσει ένα κομμάτι της έρευνας θα εκδώσει επίσημη ανακοίνωση για τα αποτελέσματά της. Μάλιστα, λέγεται ότι αποφεύγει να μιλά ακόμη και με τους τοπικούς παράγοντες της περιοχής από φόβο μήπως κάτι από όλα όσα έχει να πει παρεξηγηθεί ή μεταφερθεί διαφορετικά.
Άλλωστε, κατά καιρούς η ίδια και η ομάδα της είναι αναγκασμένοι να διαψεύδουν διάφορους μύθους για το περιεχόμενο του τάφου - ένας από τους πιο ισχυρούς ότι εκεί είναι θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος.
Πάντως, λέγεται ότι η συνάντησή της με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά το πρωί της περασμένης Δευτέρας ήταν η συνέχεια μιας σειράς επαφών που η ίδια η επικεφαλής της ανασκαφής είχε εδώ και περίπου δύο χρόνια μαζί του. Μάλιστα, λένε πως η αφετηρία της γνωριμίας τους ήταν η εποχή που ο Αντώνης Σαμαράς ήταν ακόμη υπουργός Πολιτισμού, ενώ ο ίδιος -πάντα με βάση τις φήμες που κυκλοφορούν- χρειάστηκε πολλές φορές να μεσολαβήσει ώστε να λυθούν προβλήματα που προέκυψαν στη διάρκεια της ανασκαφής για να μπορεί να συνεχιστεί απρόσκοπτα.
Στενός και πολύτιμος συνεργάτης της Αικατερίνης Περιστέρη και μέλος της ομάδας είναι πλέον ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, που έχει πια ενσωματωθεί στην ομάδα και δουλεύει σκληρά με τα υπόλοιπα μέλη της.



ΜΝΗΜΕΙΑ Θησαυροί της μακεδονικής γης

Ο αρχαιολογικός χώρος της Αμφίπολης και οι σημαντικές νέες ανακαλύψεις στον λόφο Καστά τραβούν -δικαιολογημένα- τα φώτα της δημοσιότητας αυτές τις μέρες. Η αλήθεια όμως είναι πως σε όλη τη Μακεδονία η αρχαιολογική σκαπάνη έχει κατά καιρούς φέρει στο φως αξιοθαύμαστα μνημεία της αρχαιότητας.
Στα σπλάχνα της μακεδονικής γης έχουν βρεθεί πολύτιμοι θησαυροί από την αρχαιότητα που συναρπάζουν. Στους μοναδικούς αρχαιολογικούς χώρους της Μακεδονίας μια σειρά από σπουδαία ευρήματα συγκεντρώνουν πάντα το ενδιαφέρον του κοινού, των τουριστών αλλά και της επιστήμης. Μερικοί από αυτούς είναι και όσοι αναφέρουμε, ενδεικτικά, παρακάτω. Ας μην ξεχνάμε όμως πως πέρα από αυτούς ένας μεγάλος αριθμός μνημείων βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας, ενώ μακεδονικά ευρήματα εκτίθενται σε πολλά μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού.

ΒΕΡΓΙΝΑ Τα ανάκτορα και οι βασιλικοί τάφοι
Η κωμόπολη που βρίσκεται στη θέση της πρωτεύουσας της αρχαίας Μακεδονίας, των αρχαίων Αιγών, έγινε παγκοσμίως γνωστή το 1977, όταν η πανεπιστημιακή ανασκαφή του ΑΠΘ με επικεφαλής τον καθηγητή αρχαιολογίας Μανόλη Ανδρόνικο έφερε στο φως τους τόπους ταφής των μακεδόνων βασιλέων, ανάμεσά τους και τον τάφο του πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, βασιλιά Φίλιππου Β’. Επρόκειτο για μια ανακάλυψη που θεωρήθηκε ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά γεγονότα του αιώνα μας. Από τότε η ανασκαφή συνεχίζεται και αποκαλύπτει συνεχώς σειρά σημαντικών μνημείων. Μερικά από αυτά είναι:
- Οι βασιλικοί τάφοι της Μεγάλης Τούμπας
Τρεις μακεδονικοί και ένας κιβωτιόσχημος, ανάμεσά τους και ο ασύλητος του Φιλίππου Β’, αλλά και ο συλημένος που πιθανόν να ανήκει στον Αλέξανδρο Δ’. Τους δύο προαναφερόμενους τάφους κοσμούν εξαιρετικές τοιχογραφίες.
- Οι βασιλικοί τάφοι στα ΒΔ της πόλης
Ο ιωνικός ναόσχημος «τάφος του Ρωμαίου», των αρχών του 3ου αιώνα, και ο «τάφος της Ευρυδίκης», που μάλλον ανήκει στη μητέρα του Φιλίππου Β’ και χρονολογείται γύρω στα 340 π.Χ. Επιπλέον, τρεις κιβωτιόσχημοι του 5ου και 4ου αιώνα π.Χ. και τέσσερις λακκοειδείς της υστεροαρχαϊκής εποχής.
- Το νεκροταφείο των τύμβων
Η επιβλητική νεκρόπολη της εποχής του σιδήρου (11ος-8ος αιώνας π.Χ.), που αποτελείται από 300 και πλέον χωμάτινους τύμβους.
- Το ανάκτορο και το θέατρο
Το οικοδομικό σύνολο που χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ. και περιλαμβάνει ιερό αφιερωμένο στον Ηρακλή Πατρώο και πολυτελείς χώρους για τον βασιλιά και τους αξιωματικούς.
- Το ιερό της Εύκλειας
Βρίσκεται στα βόρεια του θεάτρου και περιλαμβάνει δύο ναούς του 4ου και 3ου αιώνα π.Χ. καθώς και μνημειακό περιστύλιο και σειρά αναθημάτων.
- Η ακρόπολη και το τείχος της πόλης
Βρίσκεται στα νότια του οικισμού, ενώ το τείχος εκτείνεται και προς τα ανατολικά της πόλης. Η οχύρωση των Αιγών χρονολογείται στα πρώιμα ελληνιστικά χρόνια (τέλος 4ου - αρχές 3ου αιώνα π.Χ.).

ΔΙΟΝ Η οχυρωμένη πόλη και τα κτίριά της
Χτισμένη τον 2ο αιώνα π.Χ. πάνω σε επίπεδο έδαφος, η πόλη του Δίου βρισκόταν σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου από τη θάλασσα και κατοικήθηκε χωρίς διακοπή από τους κλασικούς ως τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους. Σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος έχει έκταση 1.500 στρεμμάτων και αποτελείται από μια οχυρωμένη πόλη, έκτασης 360 στρεμμάτων, με χώρους λατρείας, ενώ από την ανασκαφή ήρθαν στο φως κατοικίες, δημόσια κτίρια, καταστήματα κ.ά. Μερικά από τα βασικά μνημεία του είναι:
- Τείχη
Μέσα από αυτά αναδεικνύεται η οικονομική ευρωστία και η δύναμη της πόλης.
- Ιερό Ολυμπίου Διός
Το τέμενος του Διός βρίσκεται κοντά στο ρωμαϊκό θέατρο, ενώ οι δύο επιγραφές που βρέθηκαν εκεί οδηγούν στην ταύτιση του χώρου.
- Ιερό Δήμητρας
Το παλαιότερο και από τα σημαντικά ιερά της πόλης. Δύο διθάλαμα κτίρια με πρόσοψη στην ανατολή με διαστάσεις 11x7 μέτρα. Η μαρμάρινη κεφαλή που βρέθηκε εκεί παραπέμπει στη θεά Δήμητρα και χρονολογείται στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ.
- Ιερό Ίσιδας
Τα ενεπίγραφα βάθρα στα σκαλοπάτια του ενός από τους τέσσερις ναούς που αποτελούν το ιερό μαρτυρούν πως το τέμενος ήταν αφιερωμένο στη λατρεία της Ίσιδος Λοχίας.
- Μεγάλες θέρμες
Τα δημόσια λουτρά στα νότια της πόλης υποδέχονται τον επισκέπτη στην είσοδο του Δίου.
- Έπαυλη του Διονύσου
Από τα σημαντικότερα κτιριακά συγκροτήματα του Δίου. Ονομάστηκε έτσι από το ψηφιδωτό με την παράσταση από τη ζωή του θεού του κρασιού, που στολίζει το δάπεδο του κεντρικού δωματίου.
- Αρχαίο θέατρο
Στα νότια της πόλης του Δίου, έξω από τα όριά της και δυτικά του ιερού της Δήμητρας. Χρονολογείται στην ελληνιστική εποχή, πιθανότατα στα χρόνια της βασιλείας του Φιλίππου Ε’ (221-179 π.Χ.).
- Νεκρόπολη
Τα νεκροταφεία βρίσκονται βόρεια και δυτικά της πόλης και η περίοδος χρήσης τους καλύπτει το διάστημα από τα μέσα περίπου του 5ου αι. π.Χ. ως τις αρχές του 5ου αι. μ.Χ.
- Πόλη
Δεν υπάρχουν κατάλοιπα αρχαιότερων περιόδων παρά μόνο ανασκαφικά ευρήματα από τους ρωμαϊκούς και μεταγενέστερους βυζαντινούς χρόνους. Η κεντρική οδός, μήκους 670 μέτρων, διασχίζει την πόλη πλακοστρωμένη με μεγάλες λίθινες πλάκες και ανήκει στον κλασικό - ελληνιστικό ιστό.

ΦΙΛΙΠΠΟΙ Από πολλές και διαφορετικές εποχές
Η αρχαία πόλη της Ανατολικής Μακεδονίας κοντά στη σημερινή Καβάλα είχε το όνομα Κρηνίδες. Εκεί η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε ερείπια από την ελληνιστική, τη ρωμαϊκή, τη βυζαντινή και την παλαιοχριστιανική περίοδο. Τα πιο γνωστά από αυτά είναι:
- Τα τείχη
Από την κορυφή του λόφου εκτείνονται στους πρόποδές του και σε τμήμα της πεδιάδας με συνολικό μήκος περιμέτρου που φτάνει τα 3,5 χιλιόμετρα.
- Το θέατρο
Η επικρατέστερη εκδοχή είναι πως χτίστηκε από τον Φίλιππο Β’ στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Αργότερα προσαρμόστηκε στις ανάγκες των θεαμάτων της ρωμαϊκής εποχής.
- Παλαίστρα
Χρονολογείται στον 2ο αι. μ.Χ. και στον χώρο βρίσκονται τα ερείπιά της.
- Ρωμαϊκή αγορά (forum)
Το διοικητικό κέντρο της ρωμαϊκής εποχής. Ένα ενιαίο συγκρότημα δημοσίων κτιρίων με μια κεντρική πλατεία. Στα βόρειά του ο πλακόστρωτος δρόμος έχει ταυτιστεί με την αρχαία Εγνατία οδό.
- Η βασιλική Α’
Είναι χτισμένη στο τέλος του 5ου αιώνα μ.Χ. κι έχει εντυπωσιακές τοιχογραφίες στον προθάλαμο του παρεκκλησίου.
- Η βασιλική Β’
Χρονολογείται γύρω στα 550 μ.Χ. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με νάρθηκα και προσκτίσματα στα βόρεια και νότια (φιάλη, διακονικό). Ο γλυπτός της διάκοσμος αντανακλά κωνσταντινουπολίτικη επίδραση.
- Οκτάγωνο
Το ολοκληρωμένο συγκρότημα του επισκοπικού ναού των Φιλίππων. Ο οκτάγωνος ναός του παρουσιάζει τρεις οικοδομικές φάσεις (από τα τέλη του 4ου-αρχές 5ου μέχρι τα μέσα του 6ου μ.Χ. αι.) και χτίστηκε στη θέση ευκτήριου οίκου αφιερωμένου στον Απόστολο Παύλο (αρχές 4ου αι. μ.Χ.). Το συγκρότημα περιλαμβάνει επιπλέον φιάλη, βαπτιστήριο, λουτρώνα και διώροφο επισκοπείο. Στα δυτικά μια στοά οδηγούσε στην αρχαία Εγνατία οδό.
- Επισκοπείο
Βρίσκεται ανατολικά του Οκταγώνου. Πρόκειται για ένα κτιριακό συγκρότημα με τέσσερις πτέρυγες διαμερισμάτων με αυλή, τα οποία περιελάμβαναν αποθήκες, εστία, ληνούς κ.ά.

ΠΕΛΛΑ Στην πλειονότητά τους ευρήματα της ελληνιστικής περιόδου
Το ανάκτορο βρίσκεται πάνω σε λόφο, για να επιτρέπει την επίβλεψη της πόλης. Πρόκειται για ένα τεράστιο κτιριακό συγκρότημα που αποτελείται από τέσσερις ενότητες με έναν μεγάλο αίθριο χώρο στον πυρήνα τους.
Πέρα από αυτό όμως, στον αρχαιολογικό χώρο που επισκέπτεται το κοινό μπορούμε να δούμε ιδιωτικές οικίες των ελληνιστικών χρόνων: των κονιαμάτων, του Διονύσου, της Ελένης, του Ποσειδώνα. Στο μεγάλης επιφάνειας συγκρότημα της αγοράς αναπτυσσόταν η εμπορική δραστηριότητα της πόλης. Το ιερό της Αφροδίτης - Κυβέλης, το ιερό του θεραπευτή θεού Δάρρωνα, το Θεσμοφόριο προς τιμήν της Δήμητρας είναι μερικά από τα μνημεία που μπορεί να δει κανείς στην Πέλλα. Στην πλειονότητά τους τα μνημεία του χώρου είναι της ελληνιστικής περιόδου, ενώ υπάρχουν και λείψανα της κλασικής πόλης στην περιοχή του αρδευτικού καναλιού.

ΑΙΑΝΗ ΚΟΖΑΝΗΣ Με υψηλό πολιτιστικό επίπεδο
Ιδρυτής της πόλης, που βρίσκεται πολύ κοντά στην όχθη της τεχνητής λίμνης του Αλιάκμονα, ήταν σύμφωνα με τον μύθο ο Αιανός, γιος του Ελίμου. Η αρχαιολογική έρευνα άρχισε εκεί το 1983 κι έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα από τους προϊστορικούς ως τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Επιγραφικές μαρτυρίες επιβεβαίωσαν την ύπαρξη της αρχαίας πόλης που βρίσκεται στον λόφο της Μεγάλης Ράχης. Μεγάλα δημόσια κτίρια, ιδιωτικές κατοικίες, βασιλικούς τάφους μπορεί να δει εκεί ο επισκέπτης. Στο μουσείο εκτίθενται ευρήματα όπως αγάλματα, πήλινα και μεταλλικά αγγεία, ειδώλια, κοσμήματα κ.ά. Όλα αυτά συνηγορούν στην άποψη ότι η Αιανή ήταν μια οργανωμένη πόλη με δυνατή οικονομία και υψηλό πολιτιστικό επίπεδο στα αρχαϊκά και βυζαντινά χρόνια. Εξάλλου, οι εκκλησίες της Αιανής δείχνουν ζωή και στους βυζαντινούς χρόνους. Αξιοθαύμαστη είναι η τρίκλιτη βασιλική του Αγίου Δημητρίου με τις εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες της. Ο ναός χρονολογείται στον 13ο αιώνα. Επίσης, την ίδια εποχή είναι χτισμένος και ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΣΟΛΑΚΗ


===============================================================================

============================================

Πιθανότατα συλημένος ο τάφος της Αμφίπολης λένε αρχαιολόγοι

17:40 16/8/2014 - Πηγή: NewsNow
Ολοένα και περισσότεροι αρχαιολόγοι εκφράζουν φόβους ότι ο τάφος που εντοπίστηκε στην Αμφίπολη, έχει συληθεί από.
 


Πιθανότατα, Αμφίπολης,pithanotata, amfipolis

 ================================================


Tag Archives: Αρχαιολογικά ευρήματα


Ο Τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ο Καργάκος υποστηρίζει ότι ο τάφος της Αμφίπολης είναι του Μεγ. Αλεξάνδρου!


Συνεχίστε την ανάγνωση

Δείτε τι έκρυβε η Λίμνη Καστοριάς για 7.254 χρόνια

limni kastorias 1
Μια συγκλονιστική αποκάλυψη έκρυβε η λίμνη της Καστοριάς, συγκεκριμένα το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια! Είναι μια ξύλινη επιγραφή με άγνωστο μήνυμα, χαραγμένο από ένα νεολιθικό ψαρά ή έμπορο λιμναίου προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς, γραμμένο δύο χιλιάδες χρόνια πριν από τα γραπτά ευρήματα των Σουμερίων και τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν από τις κρητομυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της γραμμικής γραφής. Συνεχίστε την ανάγνωση

Το “Υγρό Πύρ” (7ος αιώνας μ.Χ.)


Το υγρό πυρ (λεγόμενο επίσης πυρ θαλάσσιον, μηδικόν πυρ, πολεμικόν πυρ, πυρ λαμπρόν, πυρ ρωμαϊκόν ή πυρ σκευαστόν) και γνωστό στους Δυτικούς ως ελληνικό πυρ (Λατ. ignis graecus, αγγλ. Greek fire) ήταν ένα εμπρηστικό όπλο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που εφευρέθηκε τον ύστερο 7ο αιώνα μ.Χ. απο τον Έλληνα εφευρέτη Καλλίνικο. Εκτοξευόμενο από καταπέλτες, αλλά κυρίως από πεπιεσμένους σίφωνες, το υγρό πυρ είχε την ιδιότητα να μην σβήνει στο νερό. Συνεχίστε την ανάγνωση

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ Το “υγρό πυρ” των Βυζαντινών


Το υγρό πυρ ήταν ένα από τα ισχυρά όπλα των Βυζαντινών και ταυτόχρονα ένα από τα κρατικά μυστικά της αυτοκρατορίας. Λίγοι γνώριζαν από ποιά υλικά κατασκευαζόταν και το μυστικό φυλασσόταν με κάθε τρόπο ώστε να μην πέσει στα χέρια των εχθρών της αυτοκρατορίας και να παραμείνει στο βυζαντινό οπλοστάσιο. Συνεχίστε την ανάγνωση

Ο Εγκέλαδος κατέστρεψε τους Αχαιούς

Ο Εγκέλαδος κατέστρεψε τους Αχαιούς

Αρχαιολόγοι προσπαθούν να λύσουν το γρίφο της εξαφάνισης του μυκηναϊκού πολιτισμού

Εκεί στα ερείπια της αρχαίας Τίρυνθας, της περίφημης πόλης της μυκηναϊκής εποχής, ομάδα αρχαιολόγων προσπαθεί να λύσει ένα γρίφο που εδώ και αιώνες οι ιστορικοί δεν μπορούν να απαντήσουν: γιατί καταστράφηκε ο λαμπρός μυκηναϊκός πολιτισμός; Όλοι οι πολιτισμοί παρακμάζουν αλλά αυτός γιατί τόσο γρήγορα; Συνεχίστε την ανάγνωση

Στο φως τα μαγικά κάτοπτρα των αρχαίων


Αριστερά, εγχυτρισμός (ταφή νηπίου σε αμφορέα) του πρώτου μισού του 5ου αιώνα π.Χ. Επάνω, χάλκινο πτυκτό κάτοπτρο (με προστατευτικό κάλυμμα του κύριου δίσκου) με διακοσμητικό έλασμα, από το 330-320 π.Χ. Το έλασμα απεικονίζει την Αφροδίτη και τον Ερωτα
Πολύτιμα αντικείμενα λατρείας αποκάλυψαν οι ανασκαφές σε τάφους στη Σαλαμίνα
Υπάρχει στις παραστάσεις στις οποίες απεικονίζονται γυναικωνίτες. Υπάρχει σε επιτύμβια ανάγλυφα, καθώς συνοδεύει τη νεκρή. Μεγάλος είναι ο αριθμός των γυναικείων ειδωλίων που το κρατούν στο χέρι τους. Και όπως φιλολογικά μαρτυρείται ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ., το ανέθεταν οι εταίρες στην Αφροδίτη. Πρόκειται για το κάτοπτρο, του οποίου η «μαγική» δράση και η σημασία στη λατρεία και στις ταφικές συνήθειες φαίνεται ότι έπαιζε πρωτεύοντα ρόλο κατά την αρχαιότητα. Συνεχίστε την ανάγνωση

7 αρχαίες πόλεις που βρέθηκαν στο βυθό!

Μπορεί η εύρεση της Ατλαντίδας να αποτελεί ακόμα ένα όνειρο θερινής νυκτός, οι 7 πόλεις, όμως, που θα δείτε στη συνέχεια ανακαλύφθηκαν στα βάθη των ωκεανών και παρέχουν αρκετό μυστήριο για να εξάψουν τη…
φαντασία μας. Πόλεις θαμμένες στην άμμο ήρθαν στην επιφάνεια προκαλώντας εντύπωση και δίνοντας ένα επιπλέον κίνητρο στους αρχαιολόγους και ερευνητές να… βουτήξουν βαθύτερα στα μυστικά τους…

1. Το βασίλειο της Κλεοπάτρας, Αλεξάνδρεια
Συνεχίστε την ανάγνωση

Παγωμένο σπήλαιο ανακάλυψαν επιστήμονες

Ένα εκπληκτικής ομορφιάς παγωμένο σπήλαιο ανακάλυψαν επιστήμονες στα Βραχώδη Ορη, στην περιοχή του Κάλγκαρι στον Καναδά. Έχει βάθος 140 μέτρα και μήκος 704 και περιέχει παγωμένους καταρράκτες που δυσκολεύουν την πρόσβαση και εξερεύνησή του. Συνεχίστε την ανάγνωση

Αρχαιολόγοι βρήκαν οικία 3.500 χρονών στην Κύπρο

Οι φετινές ανασκαφικές έρευνες που διευθύνει ο αρχαιολόγος Andrew Sneddon του Πανεπιστημίου του Queensland, μαζί με τους Greg Deftereos και Tom Rymer, έφεραν στο φως στη θέση Αλάμπρα-Μούττες (επαρχία Λευκωσίας), τα κατάλοιπα μιας οικίας 3500 χρόνων, που χρονολογείται στη Μέση Εποχή του Χαλκού. Συνεχίστε την ανάγνωση

Αποκρυπτογραφείται μυστηριώδες χειρόγραφο του Αρχιμήδη για το άπειρο!

Δείτε πώς το καθάρισαν…
Επρόκειτο για ένα μυστηριώδες χειρόγραφο του Αρχιμήδη, χαμένο για αιώνες. Ακόμα κι όταν βρέθηκε ήταν δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί! Τώρα όμως αποκάλυψε μυστικά που αλλάζουν την σύγχρονη ως τώρα άποψη για το βάθος της αρχαίας ελληνικής μαθηματικής σκέψης. Συνεχίστε την ανάγνωση

Αγαλματίδιο 200.000 ετών σε πέτρωμα στο φεγγάρι!..

Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις. Σχεδόν καθημερινά, νέες πληροφορίες, ενδείξεις και αποδεικτικά στοιχεία έρχονται στην επιφάνεια, με αποτέλεσμα να αμφισβητούνται θεωρίες και γεγονότα που έμοιαζαν μέχρι τώρα δεδομένα.
agalma_sel
Σε μερικές περιπτώσεις, τα ευρήματα είναι τόσο σπουδαία, που μπορούν να αλλάξουν το ρουν της ιστορίας και να γελοιοποιήσουν αυτούς που θέλουν να αποκρύψουν γεγονότα και να επιβάλλουν καταστάσεις, λέγοντας και γράφοντας ψέματα. Συνεχίστε την ανάγνωση

Πέτρινη στήλη 6000 ετών με ελληνικά γράμματα καταρρίπτει τα ινδοευρωπαϊκά παραμύθια των αδόλφων…

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgB4r_R__5_0xkMa5eWfXI1glK45BEQbhNx2wLmJiTXPda92Q7ivfkJlEPGrLRqiJpaA8OmWY9iMIvH9vw5YYPJMgg94GMnPHfU4nmEPr1A_OQPaIgOqJLC9W1KCPHyxLR_YsLWR3LWcl2V/s1600/1.jpgΜια απίστευτη ανακάλυψη έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στις ανασκαφές του προϊστορικού οικισμού του Αρχοντικού Πέλλας, λίγες μέρες πριν κλείσει η ανασκαφική περίοδος. Συνεχίστε την ανάγνωση

Στα ίχνη του τάφου της Ρωξάνης στην Αμφίπολη Σερρων

«Δεν έχει βρεθεί πουθενά ανάλογος περίβολος, ούτε στη Βεργίνα ούτε στις Αιγές»

Αν επιβεβαιωθούν οι ενδείξεις, θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη αρχαιολογική ανακάλυψη στο χώρο της Μακεδονίας, μετά την εύρεση των βασιλικών τάφων της Βεργίνας το 1997 από τον Μανόλη Ανδρόνικο, που θα προκαλέσει παγκόσμια αίσθηση. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ανακαλύφθηκε θησαυρός αρχαίων Ελλήνων!!! ~ Δείτε φωτό


Βούλγαροι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν έναν μοναδικό θρακικό θησαυρό κατά τη διάρκεια ανασκαφών στον τύμβο του Ομουρτάγκ στη σημερινή Βουλγαρία.
Η ανακάλυψη έγινε από ομάδα αρχαιολόγων με επικεφαλής την καθηγήτρια Diana Gergova του Εθνικού Ινστιτούτου Αρχαιολογίας της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Οι ερευνητές εντόπισαν… Συνεχίστε την ανάγνωση



Γουατεμάλα: Ανακαλύφθηκε ο αρχαιότερος τάφος των Μάγια (vid)



Ένα νέο τάφο ανώτατου άρχοντα των Μάγια ανακάλυψαν επιστήμονες στη Γουατεμάλα. Πρόκειται για τον αρχαιότερο τάφο που βρέθηκε στην Κεντρική Αμερική. Χρονολόγηση με άνθρακα έδειξε ότι ο τάφος είχε κατασκευαστεί μεταξύ 700 και 400 π.Χ. Συνεχίστε την ανάγνωση

==============================================================================